Throwback Thursday, een terugblik naar ons eerste huis
Soms is het fijn om even stil te staan bij waar iets begon. Afgelopen week waren we oude foto's aan het bekijken en kwamen we, bij toeval, een stapel foto's van ons oude huisje tegen. Het is deze maand alweer zeven jaar geleden dat we voor het eerst op onszelf gingen wonen, samen, allebei vanuit ons ouderlijk huis. Ons eerste huisje — dat tevens onze liefde voor interieur aanwakkerde. In dit artikel blikken we terug naar dat eerste huis. Lees je gezellig mee?
Ons eerste huis
Om voorop te stellen: we hadden echt geluk met ons eerste huis. We waren nog jong, 20 en 23 jaar, net afgestudeerd en aan het werk via een stageplek. Daardoor zaten we nog net onder de inkomensgrens voor een sociale huurwoning via de woningbouw, en het geluk wilde dat er al heel lang ingeschreven stond. Tijdens een vakantie kwam het telefoontje van de woningbouw: een eengezinswoning werd aan ons toegewezen, aan het water en in het centrum van Muiden, precies waar onze roots vandaan komen. Daar zeiden we natuurlijk geen nee tegen.
Klussen en verhuizen
Nadat we de sleutel kregen, gingen we aan de klus. Het was een oud huisje uit de jaren '30 en het had zo zijn gebreken. De woning was op hun manier gerenoveerd, maar er moest nog veel gebeuren. Er werden wanden gestuukt, de kozijnen en muren werden geverfd en er kwamen vloeren in voordat we daadwerkelijk konden verhuizen. We begonnen met alleen een bed, een tv en de inhoud van onze kledingkasten. Gelukkig zaten er ingebouwde kasten in de slaapkamer, zodat die niet aangeschaft hoefden te worden. Het huis was nog leeg, maar dat weerhield ons niet om direct te verhuizen zodra het klussen klaar was.
Tweedehands meubels en DIY
Uit alle hoeken kregen we tweedehands meubels aangereikt, van een eethoek tot een wasmachine. Daarnaast gingen we aan de slag met veel DIY-projecten, zoals een salontafel van oude pallets en een tv-meubel van steigerhout. We zaten op tuinstoelen voordat onze eerste bank werd bezorgd en kookten in een elektrisch pannetje totdat er een fornuis stond. Het was een primitieve levensstijl die we eigenlijk wel heel erg leuk vonden. Back to the basics: we hadden elkaar, een warm huis, konden eten en slapen. Meer hadden we toch niet nodig.
Upgraden
Naarmate we wat langer in ons huis woonden, begon het te kriebelen om op te graden. Elk weekend waren we in woonwinkels te vinden en alle spaarcenten gingen op aan het huis. Het werd een heuse hobby om het steeds gezelliger en knusser te maken. De gekregen tweedehands meubels en DIY-projecten maakten plaats voor echte meubels: een grote buffetkast, echte eettafelstoelen. Maar we upgradeerden niet alleen onze meubels. Na anderhalf jaar samenwonen kwam er een dochter, weer anderhalf jaar later een zoon en kort daarna was een derde onderweg. We groeiden ons eerste huisje uit — en dat betekende uiteindelijk zoeken naar iets groters. Hoe je zo'n eerste huis inricht als je helemaal opnieuw begint, lees je in ons artikel over je eerste huis inrichten.
Wat rest is een map vol foto's van een klein, knus en grotendeels zelf opgeknapt huisje. Het bewijs dat een huis niet groot of nieuw hoeft te zijn om je te vormen: dit huisje is precies waar onze interieurliefde begon.